Ο Παρασκευόπουλος για το κλείσιμο της 4ης και τελευταίας αξιολόγησης.

Κατηγορία: Πολιτική
paraskevopoulos

«Είμαστε ενώπιον μιας συμφωνίας η οποία θα μας κάνει ισχυρότερους στα Βαλκάνια.

Νομίζω ότι αυτή τη στιγμή πρέπει να τη βλέπουμε με έναν πολύ διαφορετικό τρόπο. Όμως, δεν θέλω να ξεφύγω από το κύριο θέμα του νομοθετήματος και της δικής μου συμβολής. Έχει μία διαφορά το νομοθέτημα αυτό από τα μνημόνια τα οποία γνωρίσαμε στο παρελθόν. Τα μνημόνια ήταν λεόντειες συμφωνίες. Από τη μια μεριά, μας πρόσφεραν δάνεια, χρήματα τα οποία χρειαζόμασταν και την παραμονή της χώρας στη Νομισματική Ένωση. Και από την άλλη, εμείς τι προσφέραμε με τα νομοθετήματα; Προσφέραμε μέτρα λιτότητας υπαγορευμένα και πιεσμένα, αλλά ως όρους και προσφέραμε επίσης και οργανωτικά μέτρα προς εξασφάλιση της αποπληρωμής του χρέους.

Αυτή τη στιγμή τι διαφορετικό έχουμε ενώπιόν μας; Πρώτα απ’ όλα, έχουμε ένα νομοθέτημα το οποίο έρχεται εν μέσω μιας αξιολόγησης και είναι εφαρμοστικό, δηλαδή δεν περιλαμβάνει νέα μέτρα, αλλά διασφαλίζει την εφαρμογή ρυθμίσεων οι οποίες προϋπήρξαν και το 2015 και στη συνέχεια. Την ίδια στιγμή, όμως, το νομοθέτημα αυτό έρχεται για πρώτη φορά ως προάγγελος όχι μιας δόσης, αλλά μιας ρύθμισης του χρέους, μιας ρύθμισης που μπορεί πια σε βάθος χρόνου να βοηθήσει τη χώρα μας να σταθεί στα πόδια της, χωρίς τον βραχνά του χρέους και βεβαίως έτσι να παραμείνει ενταγμένη στη διεθνή οικονομική κοινότητα. Παρά το γεγονός ότι αυτό το νομοθέτημα έχει από την άλλη πλευρά κάτι το οποίο είναι πιο προχωρημένο, δηλαδή τη ρύθμιση του χρέους, είναι ήπιο. Είναι το ηπιότερο από όλα τα προηγούμενα.

Φυσικά, είναι ήπιο, διότι στη διαμόρφωσή του επέδρασσε η μέχρι σήμερα θετική πορεία οικονομικών δεικτών της χώρας, τους οποίους οι ομιλητές από την πλευρά της Αντιπολίτευσης συνηθίζουν να παρασιωπούν, όπως είναι η αύξηση των θέσεων απασχόλησης, η βελτίωση των δεικτών των εξαγωγών και η υπέρβαση των προκαθορισμένων πρωτογενών ορίων για τα πρωτογενή πλεονάσματα. Το θέμα, όμως, δεν είναι μόνο αυτό. Δεν είναι, δηλαδή, μόνο το ότι είναι ήπιο το νομοθέτημα. Από μία άποψη είναι ένα νομοθέτημα το οποίο έχει εγχώρια και αριστερά χαρακτηριστικά, τα οποία είναι αντίθετα στο διεθνές ρεύμα της αγοράς. Ποια είναι αυτά; Αυτό ίσως σας ακούγεται κάπως βαρύγδουπο, αλλά θα το εξηγήσω.

Ποιο είναι το χαρακτηριστικό του σύγχρονου καπιταλισμού; Το έχω πει κι άλλη φορά ως προσωπική μου άποψη. Ότι πλέον δεν ενδιαφέρεται τόσο πολύ να εντάσσει τους καταναλωτές στον κύκλο των πελατών, αλλά όσους θεωρεί μη εντάξιμους προτιμά να τους αφήνει να πελαγοδρομούν –και το λέω κυριολεκτικά- ή να κλείνονται σε διάφορες αποθήκες οι οποίες μπορεί να έχουν τη μορφή φυλακής, από την οποία δεν βγαίνει κανείς ποτέ, ή τη μορφή του γκέτο.

Το κύριο χαρακτηριστικό του ύστατου καπιταλισμού είναι αυτή η τάση για κοινωνικό αποκλεισμό, και θα έλεγα και αιώνιο, ισόβιο, των αδυνάτων. Αυτό, όμως, το νομοθέτημα έχει ρυθμίσεις οι οποίες βοηθούν ακριβώς την κατώτερη τάξη, ακριβώς τους πολύ αδύναμους.

Τις θυμίζω: αύξηση των δικαιούχων του κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης. Επέκταση των προνοιακών επιδομάτων που προβλέπονται για άτομα με αναπηρίες και σε πρόσθετες κατηγορίες. Προσοχή ακόμη και στον άστεγο. Εισάγεται ακόμη και ορισμός για τον άστεγο. Εξασφάλιση γενοσήμων με μηδενική συμμετοχή για τους χρονίως πάσχοντες. Διευκόλυνση παροχής γυαλιών οράσεως. Αύξηση των ειδικοτήτων στις μονάδες ημερήσιας νοσηλείας. Πρόσθετες διευκολύνσεις των αδύνατων και των ανυπαίτιων οφειλετών με αναβίωση δυνατοτήτων υπαγωγής σε εξωδικαστικό συμβιβασμό και με αποδέσμευση καταθέσεων, καθώς προβλέπονται και κάποια πρόσθετα ευνοϊκά μέτρα για οφειλέτες δανείου πρώτης κατοικίας.

Καθώς όλα αυτά είναι υπέρ της κατώτερης τάξης, τι λένε οι αντιπολιτευόμενοι; Η Δεξιά τι λέει; Λέει όλα καλά, γιατί δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι βοηθιέται η κατώτερη τάξη, αλλά αυτή η οποία συμπιέζεται είναι η μεσαία τάξη. Ναι, αλλά η μεσαία τάξη είναι αυτή η οποία αυτή τη στιγμή βιώνει τις συνέπειες της βελτίωσης των εξαγωγών και της μείωσης της ανεργίας. Και όλα αυτά δεν φέρνουν τίποτα άλλο παρά την ανάπτυξη, την οποία κατ’ εξοχήν βεβαίως χρειάζεται η μεσαία τάξη.

Λέγεται, βεβαίως, και ότι δεν έχει ληφθεί κανένα μέτρο περιορισμού των οικονομικά ισχυρών και των ελίτ. Αυτή η Κυβέρνηση, όμως, είναι που έχει θεσπίσει μέτρα και για τις off shore και προσπαθεί βεβαίως να περιορίσει το φαινόμενο της παντοδυναμίας των κυρίαρχων οικονομικά τάξεων, που θέλουν να είναι υπεράνω του νόμου, με πολλά μέτρα περιορισμού της διαφθοράς τα οποία τα γνωρίζουμε και εδώ στη Βουλή, χάρη στις επιτροπές οι οποίες λειτούργησαν και λειτουργούν. Αναφέρομαι και στα θαλασσοδάνεια και στον περιορισμό των υπερκερδών του φαρμακεμπορίου σε βάρος των δημόσιων οικονομικών και σε άλλα μέτρα που έδειξαν αυτόν τον περιορισμό.

Γιατί μπορεί αυτή η Κυβέρνηση και το κάνει; Διότι έχει στο Βήμα αυτό ομιλητές, οι οποίοι δεν κάνουν τον θαρραλέο, μόνον επειδή δεν έχουν κίνδυνο να εκτεθούν λόγω καλής τακτοποίησης των υπερκερδών τους με offshore κ.λπ.

Συνθετικά και με δυο λόγια, για να τελειώνω. Βεβαίως και δεν γίνονται ρόδινα τα πράγματα ξαφνικά. Το είπαν αυτό και άλλοι ομιλητές. Ωστόσο, αλλάζουμε όντως σελίδα και τα οφέλη είναι σημαντικά. Εμπεδώνουμε την διεθνή μας αξιοπιστία, πατούμε σε στέρεο έδαφος και μπορούμε να ελπίζουμε.»